Zagoria

In het voorjaar wilden we eens iets anders en we kwamen in Griekenland uit, in het noordwesten en dat is niet het Griekenland van de witte huizen en de blauwe luiken. Dit gebied Zagoria, is een verzameling dorpen in de bergen en ligt tegen de Albanese grens. De natuur is bijzonder ruig en maakte een geweldige indruk op ons, onder andere de Vikos kloof is imposant. Je kunt je gemakkelijk voorstellen dat hier vroeger rovers de buurt onveilig maakten (zoals inderdaad het geval was). Nu is er naast de natuur, de cultuur: heel veel iconen in kleine kerkjes, Griekse opgravingen met mozaÔeken en overblijfselen van de Turkse overheersing. En niet te vergeten de keuken. Daar hadden we geluk mee! Via het programma ďherrie in het hotelĒ hadden we gezien dat in Ano Pedina, een van de Zagoria dorpen, hotel Porfyron (zie zelf bij www.porfyron.com met uitgebreide lijst recepten) ligt met een heel goede keuken. In het hotel worden de gasten ontvangen door de Nederlandse Rita en de Griekse Yiannis. Naast dat zij erg gastvrij zijn (ook voor mensen die elders logeren zoals wij deden), kun je er dus inderdaad zeer lekker eten. Het was vooral heel eerlijk eten met verse ingrediŽnten uit de tuin, de beek, het bos. Rita maakt daarnaast zelf lekkere jams en likeuren.

Naast lam en forel, heb ik Blatsaria gegeten en dat laatste wil ik je niet onthouden. Het originele recept voor deze Pitta bevat wilde groenten (Xorta) en maÔsmeel. Het smaakte perfect. Onze variant heb ik gemaakt met wilde spinazie. Ook naderhand smaakt deze Pitta koud prima. Uit eerbetoon staat het recept onder de naam Blatsaria in de lijst.

Kortom, als het niet altijd zonnig hoeft te zijn, is de Zagoria om heel veel redenen een omweg waard.